TEDxYouth@CzwartekHill - moc inspiracji na jesień

Zawsze Będziemy szli coraz dalej nie posuwając się nigdy naprzód (...)

 

- Zawsze Guillame Appolinaire

Jesień jest dosyć depresyjną porą. Wszystkiego się odechciewa, popadamy w monotonię codziennego czekania na autobus i porannego wstawania. Na dodatek pojawiają się pierwsze kolokwia i perspektywa obrony pracy licencjackiej, okraszone bataliami w dziekanacie i bólem zatok.

Co zrobić, by się nie poddać i dostrzec o tej porze magię, która otacza nas naokoło

Dzisiaj wzięłam udział w konferencji TEDxYouth@CzwartekHill, gdzie miałam okazję wysłuchać historii ludzi często ode mnie młodszych, co nie ujmuje ich dokonaniom.

Ada opowiedziała o skakaniu na bungee i przełamywaniu granic strachu, by móc spojrzeć na wszystko z innej perspektywy.
Magda opowiedziała o marzeniach (muzycznych i nie tylko), na których spełnienie ciężko pracowała.
Jak wytrwać w postanowieniach i udowodnić innym, że chcieć to móc opowiedział Michał, zapalony snowboardzista działający przeciw globalnemu ociepleniu, by dalej mógł pokonywać ukochane stoki.
Roczna wymiana w Brazylii odmieniła życie Kai i pozwoliła jej docenić to, co dla niej jest całkiem zwyczajne, a dla innych może być obiektem marzeń.
Monika w wieku szesnastu lat usłyszała pytanie "co chcesz robić dalej?" i zdała sobie sprawę, że drogą do odnalezienia siebie i swojej drogi jest nieustanne działanie, dzięki czemu miała okazję wziąć udział w wielu projektach artystycznych, które ją rozwinęły i pomogły podjąć decyzję, co chce robić w życiu.
Gry planszowe pozwoliły Mateuszowi zawrzeć nowe znajomości zwalczyć nieśmiałość oraz poznać świetnych ludzi.
Dzięki fotografii Elwira przestała bezrefleksyjnie podążać za tłumem i żyć w biegu.

Warto dodać, że każdy z nich ma mniej niż dwadzieścia lat.

Stracone pokolenie?

 

Pomyśl o tym "straconym pokoleniu", o którym trąbi się w mediach. Tej tragicznej edukacji, niezdecydowanej młodzieży, braku perspektyw, pasji i jakichkolwiek rokowań na przyszłość. A potem przeczytaj jeszcze raz powyższe podsumowanie prelekcji i zastanów się, czy faktycznie jesteśmy tacy przegrani i nie wiemy, czego chcemy od życia. Wiemy. Ale cóż, zdaję sobie sprawę, że takie osoby to perły wśród bezrefleksyjnej masy, biernie podążającej za jakimś ogólnie przyjętym porządkiem życia liceum - studia - praca, gdzie nie ma miejsca na spełnianie swoich marzeń, samorealizację oraz działanie. A tylko dzięki działaniu i podejmowaniu nowych wyzwań jesteśmy nie tylko iść do przodu, ale również posuwać się naprzód.

Na deser jedno z TEDtalk, pokazywanych na dzisiejszej konferencji - opowieść trzynastoletniego chłopca, który rozwiązał problem lwów w swojej wiosce. Czasem wystarczy trochę inteligencji, by uratować swój kraj od problemu, który nękał go przez wiele, wiele lat ;).